Encontros na Babelia

Bobby Fischer se fue a la guerra

2008-04-01T23:14:00.006+02:00

Autor: David Edmonds e John Eidinow
Título Orixinal: Bobby Fischer Goes to War
Ano: 2006

Para todo o mundo en xeral, e para os siareiros do xadrez en particular, a figura de Bobby Fischer é un estrela intermitente que brila polo seu gran xogo no taboleiro e polo seus éxitos, e apágase pola súa vida antisocial e as súas declaracións fóra de lugar.

O libro trata de facer un esbozo do Match polo campionato do mundo de 1972, que enfrentou por primeira vez a un americano contra a hexemonía soviética neste deporte e que acabou de catapultar a Fischer como o mellor xogador da súa época. Para isto os autores recopilan información tanto dun lado ó outro do muro, como na propia Islandia onde se xogou o encontro, para poder ofrecernos unha visión completa e obxectiva do que alí sucedeu realmente e acabar cos mitos e as suposicións que existen sobre este episodio da Guerra Fría.

Ó meu modo de ver é un libro interesante, que aclara un acontecemento da Guerra Fría e o coloca en perspectiva e obxectivamente. Ademais o libro ten un detalle que o fai asequible para todo tipo de lectores, ou que non sabe xogar pero quere saber que foi o que realmente sucedeu, e é que, e as referencias a este xogo son mínimas polo que pode ser lido incluso polos que non saben xogar sen ver interrompida a súa lectura ou sen parecerlles que perden o fío; aínda que curiosamente este detalle tamén é para min un punto negativo debido a que as poucas alusións ó xogo son vagas, imprecisas e difíciles de entender para os que si xogamos polo que o libro neste punto perde interese para os afeccionados.

É por tanto, un libro bastante recomendable e que nos achega a un anaco pouco tratado da rivalidade entre Estados Unidos e A URSS na guerra fría.

A comunidade Unilang

2007-11-07T18:03:00.000+01:00

Sei que ó principio do blog, ala no pasado verán, dixera que a parte das miñas lecturas ía intentar publicar algúns contenidos lingüísticos como poden ser as linguas en perigo, ou as distintas familias lingüísticas,...

Pois ben, non é que me esquecera do asunto, prometo que xa teño varios posts comezados pero é que o pouco tempo libre destes meses non me permite aínda rematalos, polo que ós interesados rógolles calma.

Nembargantes, en parte como rendención e en parte con fin informativo, destaco unha páxina moi interesante que non sei se a coñeceredes xa. A comunidade Unilang.

Unilang é unha páxina ó estilo wiki, onde podemos atopar diferentes recursos para aprender ou achegarnos a diferentes linguas: dende gramaticas, cursiños gratuitos ou cursos de fonética. O problema radica en que a páxina funciona a base da colaboración dos usuarios, e polos recursos xa creados nas diferentes linguas; polo que atoparemos linguas como catalán (cun forte respaldo gubernamental no tema dos recursos na rede) con máis recursos que outras (como pode ser a nosa).

De tódolos xeitos, é un portal moi interesante que nos pode achegar a esas linguas que nos interesan, e aprendelas a nivel afeccionado. Pode que aínda lle falte crecer nalgúns aspectos, pero coa axuda de todos poderemos ir pulindo as carencias.

Se algún coñecedes outros portais ou páxinas sobre recursos das diversas linguas, non vós cortedes en dicilo.

A illa do Dr. Moreau

2007-10-06T00:56:00.001+02:00

Autor: H. G. Wells
Título Orixinal: The island of Dr. Moreau
Ano:1896

Wells parte dunha premisa non moi novidosa, a do home xogando a ser deus. Un naúfrago consegue chegar a unha estraña illa onde os animais teñen apariencia humana debido ó xenio do Dr. Moreau, o cal é reverenciado por eles, xa ben por se-lo creador como por medo.

A historia manida, ata certo punto na historia da literatura, e simple réstanlle puntos a unha obra que fala do perigo do avance científico sen control (Moreau consegue os seus anihomes gracias a ciruxía, pero hoxe en día a xenética podería crear monstruos así de non ser controlada).

Na miña opinión, a novela está ben e fai pasar un rato entretido, pero amorece na súa concepción descritivva dos feitos, cinguíndose so a estes e faltándolle algo de introspección das personaxes. Tampouco estaría demais máis datos sobre a organicación da "sociedade" e das relacións entre si destes anihomes, na que case non profundiza. Aínda así a novela consegue ben o seu obxectivo primario que é entreter, e como boa novela de medo consegue dar noxo e certo arrepío; que a fin de contas é o que o lector destes relatos busca, que o asusten de verdade.

Astrología y Mitología

2007-09-18T19:59:00.001+02:00

Autor: Teresa Andreu
Título Orixinal: Astrología y Mitología, los mitos que vivimos
Ano:2000

Teresa Andreu, barcelonesa dedicada á astroloxía psicolóxica dende 1982, presenta un estudio dos arquetipos representativos de cada signo.

Partindo dunha explicación de que son os mitos e os arquetipos, a autora vainos describindo cada signo a partir do mito clásico do signo ( non olvidar que segundo os gregos cada constelación foi posta nos ceos polos deuses como recordatorio de fazañas) e das personaxes que acometen a acción deste mito e finalmente comparandoo con outras mitoloxías; e expoñendo casos reais que a autora tratou que representan os arquetipos explicados.

Debo recoñecer que como me gustan os dous temas centrais do libro, a astroloxía e a mitoloxía, o libro foi para min unha delicia. Agora ben, sendo obxectivos o libro está ben estruturado, as explicacións son completas e sinxelas sen caer en léxico técnico e sobrecargado. As explicacións dos arquetipos dos mitos tratan de desmeduzar a este ata os seus componentes psicolóxicos.

É un libro moi recomendable para persoas interesadas na astroloxía xa que a presenta dende outra perspectiva, e pode ser un libro en certo grao introductorio do tema pero sen olvidar completar o estudio cunha base. Pero o libro non é so para xente interesada nas estrelas, xa que o seu estudio dos mitos clásicos faino moi atractivo para afeccionados á mitoloxía; e o seu vocabulario sinxelo e falto de tecnicismos aparte da súa boa estrutura faino accesible a calquera curioso sobre o tema que o queira ler.

Las aventuras del valeroso soldado Schwejk

2007-08-15T15:17:00.002+02:00

Autor: Jaroslav Hasek
Título Orixinal: Osudy dobrého vojáka Švejka za světové války
Ano: 1921-22

Posiblemente sexa a obra checa máis coñecida internacionalmete, e incluso algúns a consideran "O Quixote checo" pola súa xenialidade e ironía. Incluso foi considerado como " o alegato antibelicista máis profundo e cheo de humor que produciu a literatura universal".

Pode que todas estas afirmacións sexan desmedidas, o que é certo é que o autor fai con brillantez e boa ironía, que non ten nada que envidiar a Cervantes, un retrato das desmsesuras dos oficiais da Primeira Guerra Mundial, e do sen sentido da guerra en xeral, e da Primeira Guerra Mundial en particular.

O propio Schewjk, é unha persoa inxenua e parva que podería librarse de ir a guerra, por incapacitado, pero prefire loitar polo que non é seu (tanto o Imperio como o emperador, xa que Schwejk non é austriaco senón checo pero isto non lle imposibilita servir ó imperio como a outros personaxes). E é aí onde empeza a súa odisea, sempre cunha anécdota a cada cal máis inverosimil na lingua, o seu talante servicial e sincero vai pasando pola oficina de reclutamento, o cuartel e o frente.

A medida que vai pasando a novela o protagonista parece cada vez máis parvo, pero pode ser tan parvo realmente? hai unha teoría que se basa en que en verdade é un redomado bromista que cos seus comentarios e anécdotas desarma e pon en evidencia a todo o que pretende avasalalo, ou por simple diversión. A verdade non queda clara , pero certo é que tolea a todo o mundo, e inmellorables son os fragmentos onde o acompaña o voluntario Marek, un vividor cun sentido do humor ácido como o de Schewjk.

En canto a miña opinión, non pode ser do todo completa xa que so lin a primeira parte (en Hespaña está editada a novela en dúas partes co mesmo título, aínda que creo que existe algunha edición con tódala novela completa), e a segunda aínda está no montón de próximas lecturas. Sen embargo nada nós fai pensar que a segunda parte cambie drasticamente, polo que atendendo á primeira parte podemos dicir que é un libro altamente recomendable congrandes doses de humor que che fan lelo ben a pesar do abultado das páxinas.

A maior pena que ten o libro é que o seu autor morrera antes de acabalo polo que termina de forma abrupta.

Enderezo descoñecido

2007-07-23T15:08:00.000+02:00

Autor: Kressman Taylor
Título orixinal: Adress Unknown
Ano: 1938

A autora preséntanos un diálogo entre un xudeu americano e o seu socio alemán retornado a Alemania nos primeiros anos do nazismo, a través da técnica postal. Durante as diversas cartas veremos a evolución da súa vella amizade, que se verá trastornada pola ideoloxía nazi como se de un muro se tratase, separando ós dous amigos.

Na súa primeira publicación en Estados Unidos e Inglaterra en 1938 causou gran sensación pola crueza coa que expoñía a situación dos xudeus alemáns xa dende a toma do poder do nazismo. Axiña obtivo vendas espectaculares, e foi traducido a outros países, ata que a subida dos nazis en Europa o borrou dos andeis. Sendo finalmente recuperado do seu olvido en 1995.

Hoxe en día, este libro non conta tanto con ese factor de reivindicación que tiña no pasado, xa que actualmente é sabido por todos os crimes do nazismo. Aínda así, o libro segue mantendo o recordo deses crimes para que non olvidemos, sendo escrito de forma sinxela sen dar demasiadas reviravoltas e cunha facilidade de lectura que fara que o lector non o solte ata acabalo (factor importante con isto tamén é que é un libro curto que se acaba en seguida).

Cabo Trafalgar

2007-07-03T22:22:00.000+02:00

Autor Arturo Pérez-Reverte
Título orixinal: Cabo Trafalgar
Ano: 2005

Por mor dos douscentos anos da batalla de Trafalgar, Reverte preséntanos a súa visión dos acontecementos con gran rigor histórico misturado dunha novelización dinámica.

A obra é unha recreación mestra dunha batalla naval da época, así como da sociedade hespañola de 1805 como xa nos ten acostumados o autor con outras obras como o Capitán Alatriste.
A partir dun barco inventado dentro da escuadra franco-hespañola, o Antilla, Reverte recrea a loita desesperada que mantiveron estes homes; raiando moitas veces un patriotismo de certo grao exaltado (como ocorre no final do libro, case propio dunha peli iankee) que pode incomodar ó lector.

O libro conta ó seu favor cunha dinámica que chega a enganchar o lector en certos tramos, así como cunha descrición boa e concisa de como eran os barcos e as loitas navais da época ademais das reviravoltas dun imperio en decadencia.

En contra que en algúns anacos as descricións (tan propias do autor e das que é un mestre dentro da literatura hespañola) fanse demasiado pesadas; ademais da linguaxe que usan os personaxes demasiado moderna e que para min non acaba de cadrar coa obra nin co seu espírito, e a exaltación patria que fai cara o final que non cadra coa certa obxectividade dos datos históricos.

Pese ós defectos dos que conta, é unha obra fácil de ler que nos acerca a como foi aquela famosa batalla e cales foron as causas que a marcaron.

La Canción del Cazarrabo

2007-06-22T00:36:00.000+02:00

Autor: Tad Williams
Título orixinal: Tailchaser´s Song
ano: 1985

O novo gato Fritti Cazarrabo, vivía placidamente na súa comunidade lacazaneando e curioseando. Pero un día a desaparcición da súa amiga Pata suave levarano nunha viaxe fantástica onde coñecera perigos que poden ameazar a vida de tódolos gatos, así como seres que son só lendas para el.

Tad Williams, consagrado no mundo da literatura fantástica pola súa triloxía de Añoranzas e pesares; preséntanos neste libro unha nova visión deses animais que están tan cerca de nós.
Introduce de forma coherente, e sen ter que acudir a ideas tipo o gato con botas, unha sociedade gatuna claramente establecida paralela a nosa xunto cos seus mitos, lendas e crenzas (graciosa sobre todo é a lenda de porque os gatos e os cans se levan mal). E lévanos por unha viaxe tanto de crecemento do personaxe, como iniciática cara o verdadeiro potencial do noso antiheroe; que se verá misturado en loitas tanto pola súa vida como pola dos seus conxéneres.

Estamos por tanto, diante dun relato típico da épica fantástica cun heroe que debe salvar ós seus, pero visto dende outra mira sen magos, seres sobrenautrais ou guerreiros. Se te gusta a literatura fantástica ou os gatos (ou os dous); é un libro altamente recomendable, xa que sen que absorba totalmente ó lector, engancha e entreten léndose ben e rápido.

De que vai isto?

2007-06-21T20:57:00.000+02:00

Boas!! este blog xurdiu dunha tarde en internet buscando novas lecturas. Despois de ver montóns de libros, caín na conta que non estaría mal unha páxina/blog que falase de que lle parecía a xente os libros que ía lendo.
A inteción deste blog por tanto, é a de comentar as miñas lecturas para que a xente poida ver se se trata dun libro entretido ou non. Tes que ter claro que esta opinión é subxectiva, e non ten ningún ánimo de ser absoluta, so é o que me van parecendo a min eses libros e se agradacerán os comentarios tanto a favor ou en contra do que eu comente.

Para facer máis fácil o seguimento das obras, os posts contarán cunha pequena ficha, un resumo e logo o comentario de que me pareceu. Ademais cada libro será etiquetado con un campo por se alguén so quere ver libros de poesía por exemplo, para non facernos maiores líos os campos só serán: narrativa, teatro, poesía e ensaio.

Para acabar teño que sinalar que xa sei que se so opina un é moi aburrido, a parte de que abarca pouco polo que nun principio estaría aberto a se alguén quere colocar un post dun libro, ou facelo de forma regular. Ademais de comentarios de libros pode que colgue tamén algúns post sobre linguas minoritarias ou familias lingüísticas (despois de todo o blog titúlase encontros na babelia non?!) ou de cousas relacionadas coa rica diversidade lingüística que nos rodea é que está desaparecendo; isto dependerá do tempo ou ánimos que teña.

Para non estenderme máis que xa me estendín bastante, so desexar que disfrutemos todos deste blog.

Unha aperta